उन्माद संपून जाईल तेव्हा खरे उरतील सकल जण पण त्याविन मग काय उरेल जमिनीत काय उगवेल आणि कोण काय पुरेल घरी काही, कुणाला न बोलता येऊन दाखव कुणाचा ना रुसवा घेऊन ये न कुणाला दिसता फिरून दाखव एक दिवस कुणाची शपथ न घेता ये ये असाच कधीतरी रिकामे रिकामे सागर भर टेबलाचे वेगळे वेगळे परिप्रेक्ष दाखव दाखव माणसाची उत्क्रांती कशी झाली किती मिथकं आणि किती गोष्टी लयास गेल्या उरले सुरले कसे सावरले आवरले आणि आवरून कसे माजले सारे एकजात कसे वातावरणीय ढोबळ मनाने अंदाज बांध महामारीवर रडलास तसं युद्धावर रडून दाखव फोड खापर असंख्य गोष्टींवर जगावर नाहीतर नाही तर, तारे आहेत लुकलूकतात त्यांची उत्पत्ती बोल ठिपका आहोत आपण असे मार एक एक झोपी जाऊन पुन्हा ये ग्लिच बनून मित्रा तुला कोड्स मध्ये शोधेन म्हणतो.....
माणसाने दुःखात गझल ऐकली पाहिजे दुःखात कवाली आणि सुखात बॉलिवूड गाणी ऐकली पाहिजेत पहाटे अभंग मदमस्त रॅप ऐकूनच माज केला पाहिजे पाहिजे क्लासिकल पण क्वचित पंगतीत उठ बस असायला नास्तिक असावं लॉजिकने आस्थिक असावं सोयीने मजबूर असावं सगळ्या दिशेकडून वळून पाहताना डोळे समोर असावे डोळे कशाने थकलेत हे समजू नये पुढच्याला समज गैरसमज असावे पुढचा कॉन्फयुज्ड करून सोडावा मोडावा अहंकार एका एकाएकाचा आपला स्वतःचा कमीपणा करून घेऊन पापं मोजता मोजता बोटं कमी करावी पुण्य सावली सारखं जवळ असून लंब असावं अंदाज बांधू नये कुणी कुणी आकलन तर करूच नये केलेले अंदाज चुकावे आपल्या आपल्या मध्ये एक एक वयक्तिक फसावे माणूस म्हणून वागावे हे आपणच उगा बोलावे ठेचकाळलेली पावलं असावी उठाव्या पाऊलखुणा सगळीभर आसमंतात विरोधाला विरोधाभासाने उत्तर द्यावी अंगलट गोष्टी विसर्जित करावी मित्रांचे चांगले सल्ले घ्यावे कपडे धुतात तसे करावे ते करावे साबण राहावा भांड्यानावर धुतल्यावर तशी सल राहावी मनाच्या पटलावर आणि जेव्हा काहीच काही नसेल तेव्हा निर्विकार आठवला पाहिजेल विश्वाचा...