उणिवांचा बाजार

उणीवांच्या बाजारात अभिनय करत व्यव्हार्य अस काहीतरी साठंलोठं करून स्वतःवर अभिमान कर , चांगलं वागून झालेल्या नुकसानाची भरपाई मागू नकोस , व्यहारावरून , देण्याघेण्यावरून युद्ध झाली आहेत जगात , ती मढी आता उकरत बसू नकोस , तू पुनण्याची गणना कोण करी म्हणून चालत रहा , तुला अशी काही भीती वाटून देऊ नकोस की कुठे ह्या साऱ्याचा हिशोब होत असेल , हिशोबाची चिंता केलीस तर , आकडे मागे लागतील , ते आकडे मग तुला स्वभाव दाखवू लागतील , मग ते स्वभाव तुला त्रास देऊ लागतील आणि मग तू त्रासाला कंटाळून उदास होशील म्हणून , कच्चा रहा गणितात , हिशोब मांडू नकोस , येत असला तरी ….

      कुणी आपला अपमान केला तर त्याच्या मरणाची चिंता तू वाहू नकोस , तुझा जगण्याने काही फरक नसला पडत जगाला तरी जग , भविष्यात लुप्त झालेली संस्कृती शोधत असतील तेव्हा तुझा सांगाडा ,  आंनदी आणि दीर्घायु मानवाचे अवशेष म्हणून मागे राहिला पाहिजे , देऊळ मध्ये जसा ठिपका बनायला सांगतात अण्णा तसा रहा , तुझा केश्या होऊदेत , पिंजरा मधील मास्तर होऊदेत , मशाल मधील विनोद कुमार होऊदेत , सामना मधला मारुती कांबळे होऊदेत , तू असाच रहा केओस मध्ये मज्जा घे …..

       मी म्हणतो लाईक्स साठी लिही , प्रसिद्धी साठी लिही , हुकूमशाही सरकारविरोधात लिही , अन्यायाविरोधात लिही ,प्रस्थापितांबद्दल लिही , हावारा बन लोकांच्या नजरा आपल्याकडे ओढवून घ्यायला आणि नंतर ते सर्व मिळाल की त्याच लोकांसाठी काम कर , तुला अस काही वाटण म्हणजे तू नॉर्मल आहेस , तू कोणी संत नाहीस , महापुरुष नाहीस हे लवकरात लवकर समजून घे …….

       भाषेवर गर्व करू नकोस , धर्मावर , जातीवर , रक्तावर , जागेवर घरावर , जे जे मोठेपणाची लक्षणं आहेत त्यांना कोळून टाक , कमीतकमी सूर्यावर थुंक आणि परत येउदेत थुंकी तुझ्यावर , खरकट्या तोंडाने सांग जगाला मी सुर्यमालेच्या पोशिंद्याला आवाहन देत आहे , ताऱ्यांच्या गर्दीत हरवू नकोस , त्यांना मोजायला घे , त्यांना पण एक छोटसं अस आवाहन दे आणि घाणेरडी शिवी घाल …. त्यांना सांग माणसाची कदर करतोय मी , वेळ आलीच तर माणसांना पण दाखव जागा आणि सांग तुझे वैर कसे आणि कोणत्या ताऱ्यांसोबत होते कोणत्या सुर्यांसोबत होते ….

 अजिंक्य रोकडे