Skip to main content

वस्तूंचा मोह सुटावा 🫴🌱

संघर्ष कुणाला नाही चुकला म्हणा, हे असं उदास आणि निराश वाटणं साहजिकच असतंय, मी बरेच जणांना पाहिलं आहे आव आणताना कि पहा किती पॉसिटीव्ह वगरे आहे पण सुखी तो असतो किंवा दिसतो, जो व्यक्त होत नाही.... मी नेहमी पाहत असतो पेजेस फेसबुक वर ज्यावर वेगळी वेगळी पेंटिंग्स वगरे असतात vincent van gogh सोबत ओळख झाली रमायला होतं त्याचा चित्रात, व्हिन्सेंट व्हॅन गॉग हा खरंच सध्या माझ्या आवडत्या कलाकारांपैकी एक झाला आहे, मी आता आता त्याचासोबत कनेक्ट होऊ लागलो, त्याची दुनिया रंजक आहे, जादुई आहे जे जे आपल्याला प्रश्न भेडसावत असतात त्यांना तो उत्तर आहे.... नैराश्य, चिंता आणि हजारो लफडी आणि स्वतःबद्दलची कीव आपण ज्या ज्या सोबत झुंजत आलो, भांडत आलो, निस्तरत आलो पण हे काही रडल्यागत नाही सांगत कॉमन आहे आणि सगळ्यांना मान्यच असतं थोड्याअधिक प्रमाणात ते आपलं 🫴 so called दुःख, पण काहीतरी सकारात्मक नसेल निष्कर्ष तर त्या कलेला आणि कलेच्या माऱ्याला काय अर्थ......  व्हॅन गॉगप्रमाणेच, मलाही नेहमीच रात्रीच आकर्षण राहिलं आहे. त्याच्यासाठी रात्र प्यारी होती आणि दिवसभराच्या कामानंतर त्याचा त्याचा एक स्पेस होता आणि ती त्याची मोकळीक आणि व्यक्त होणं आपल्यात आहे हे जाणवतंय . Simile (रूपक अलंकार) शिकवताना नेहमी तो आठवतो पण असली उदाहरणं एकतर आपल्याला वेड्यात ठरवतील नाहीतर त्या विचित्र नावाचा जोक होईल म्हणून टाळलेलीच बरी नाही का?? 
व्हॅन गॉगला रात्र फार आवडायची, मला असं वाटतं कि त्यात एक थैराव असतो सगळ्याच बाबतीत, सुख असतं, दुःख असतं, वेगवेगळ्या भावना असतात मुळात वेदना असतात ज्यांचा खरंच कधी गंभीर अपघात वगरे झाला असेल त्यांना वेदना माहित असतील मानसिक काय झेलता येतात पण शारीरिक बेकारच जागेवर बसवतात हे असं म्हणणं माझं अतिशयोक्ती ठरेल पण जसा हा कलाकार तसा एक फैज म्हणतो तसं 'और भी दुख हैं ज़माने में मोहब्बत के सिवा 
राहतें और भी हैं वस्ल की राहत के सिवा' आता तुम्ही ह्याचे अर्थ काढत बसा जसा मी त्याचा चित्रात शोधतो, शोधला असेन किंवा अजून फार वेळ आहे विचार करायला. चित्रातील तारे फिरत आहेत आणि त्याच्या चौकटीत फिरत आहेत अस दिसत . Starry nights नावाची कलाकृती, नाव पण का असं त्यात stare करण्यासारखं काय आहे, हे ज्याचा त्याचा विचारावर डिपेंड करतं आपण काय कोण ह्यातला अभ्यासक वगरे नाही पण काहीतरी खरंच त्यात stare करण्यासारखं आहे, त्याची कलाकृती मेल्यावर प्रसिद्ध झाल्या म्हणे तो बोलून गेलेला  "मला अनंतात एका फिकट ताऱ्याची चमक दिसली" एका विचाराला इतकी बोली लागू शकते, एक ज्याला काही ध चा मा माहित नसताना टाईप करू लागला.....शुक्रवार बाजारात कष्टकरी कामगार भाजी न्यायला एक पिशवी काय घेऊन येतो, आताच कुठे सांज अंधार करू लागलेली आणि त्यावर एक चित्र "starry nights" त्याचा घामाचा दर्प आणि केलेली मेहनत पाहून नाही विचारू वाटलं पिशवी कुठून घेतली, विचारला तो दर "कशी घेतलीत वांगी", मोह सुटत नाही, पिशवी मागू वाटली पण कधीतरी काहीस मीच लिहलेलं 'वस्तूंचा मोह सुटला पाहिजे'  म्हणून जडच अंतकरणाने जड शब्द लिहू नंतर, म्हणून माघार घेतली आणि हा लिहायचा अट्टाहास.... आणि लिहून असं बरेच दिवसांनी व्यक्त झाल्यावर वाटलं..... अनंत जन्मीचे विसरलो दुःख..... 

#बाकीआलबेल
अजिंक्य रोकडे (देवा)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

किर्रर्र 🍃

   लाकडी आरामाखुर्चीवर जेव्हा रघु बसला तेव्हा 'किर्रर्र' असा आवाज आला, विचारांची साखळी काही वेळा साठी स्तब्ध झाली आणि पुन्हा स्वतःला कमफॉर्टेबल करून घेतल्यास ती साखळी नव्या विचारांना वाट करून देऊ लागली... रघु नुकताच कामावरून आलेला, समाधानी वाटाव इतकं समाधान तर होतच त्याचाकडे पण मन सैरावैरा, कानात वारा गेलेल्या वासारा सारखं वेडंवाकडं पळत होतं, ह्याच कारण अचानक गार वारं सुटलेलं, हवेत गारवा आलेला आणि त्यासोबत पालापाचोळा उडत खिडक्यानमधून आतमध्ये येत होता, एरवी तो कचराच जणू पण आज ते काहीतरी भासवत होतं, रघुने जेव्हा पहिल्यांदा गाडी घेतलेली तेव्हा लीलासोबत रघु बाईकने फिरायला गेलेला, चहाच्या टपरीवर थांबले असताना असंच काहीसं वातावरण तयार झालेलं, तिचे केस तेव्हा हवेत एक फ्रेम बनवून आकाशासोबत एक सुंदर कलाकृती बनवू पाहत होते, चहाच्या वाफा तिच्या चसम्यावर येऊ पाहत होत्या आणि ती चष्मा व्यवस्थित करू पाहत होती, ओढणी सांभाळत होती अशी तिची अल्लड गडबड झालेली, रघुच्या मनात एक सुंदर आठवन, आयुष्यात घडलेल्या चांगल्या गोष्टींच्या यादीत त्यांनी ठेवलेली ती आठवण आज मनात ह्या वातावरणाने रेंगा...

म्हातारा चांगला होता..... 🌱

घरा सुधरू लागली हात, वाडीतली पोरा मोठी व्हाया लागलीत हात, पैसा आलाय, म्हातारा गेल्यापासून एकटीच मरतेय ह्या मापाच्या घरात, मला तरी कशाला हवाय मरायला चांगला घर, पोरा बाला असती तर एकांदी बारीस वाटला असता, काय रुबाब होता नय, सावकार आमचा म्हातारा मेला दारू नी वाट लावलंन नाहीतर काय जमीन म्हणून होती, नवीन आलली घरी तेव्हा म्हतारा अडल्या नडल्या माणसाला उभा राहायचा, आता कोण बोलील काय?मला पण नको झालाय हा जिना, म्हाताऱ्याची रया गेली ती जमीन लुबाडलिन तेवा, नाहीतर म्हातारा माझा चांगला होता,शेती वर सगला संसार उभा केलेलंन, पण जमीनच परकी झाली आणि म्हातारा येडाच झाला, दारू काय आणि मला शिव्या काय,आंब म्हणून काय यायचं, मला पिऊन आला कि बोलायचा आपली कलमा आणि तू एकसारखी मेली वांझोटी झालीयत, मी आपली गप गार देव्हाऱ्यात जाऊन टिपा गालित बसायची, कुणाला सांगणार, भयनी झाल्या तरी त्यांना त्यांचा याप काय कमी होता, मेली ही पुरुष जातच घोड्यान काढलली, किती पण जीव आटवा मेली बाई माणसाला ऐकून दाखवतील, मेली गुलाम झाली नाय ती कधी, तसा होता मेला चांगला पैसं कमी झाल्यावर डालगी बनवू लागलेला, हाताला कला होती, असा उपा...