संघर्ष कुणाला नाही चुकला म्हणा, हे असं उदास आणि निराश वाटणं साहजिकच असतंय, मी बरेच जणांना पाहिलं आहे आव आणताना कि पहा किती पॉसिटीव्ह वगरे आहे पण सुखी तो असतो किंवा दिसतो, जो व्यक्त होत नाही.... मी नेहमी पाहत असतो पेजेस फेसबुक वर ज्यावर वेगळी वेगळी पेंटिंग्स वगरे असतात vincent van gogh सोबत ओळख झाली रमायला होतं त्याचा चित्रात, व्हिन्सेंट व्हॅन गॉग हा खरंच सध्या माझ्या आवडत्या कलाकारांपैकी एक झाला आहे, मी आता आता त्याचासोबत कनेक्ट होऊ लागलो, त्याची दुनिया रंजक आहे, जादुई आहे जे जे आपल्याला प्रश्न भेडसावत असतात त्यांना तो उत्तर आहे.... नैराश्य, चिंता आणि हजारो लफडी आणि स्वतःबद्दलची कीव आपण ज्या ज्या सोबत झुंजत आलो, भांडत आलो, निस्तरत आलो पण हे काही रडल्यागत नाही सांगत कॉमन आहे आणि सगळ्यांना मान्यच असतं थोड्याअधिक प्रमाणात ते आपलं 🫴 so called दुःख, पण काहीतरी सकारात्मक नसेल निष्कर्ष तर त्या कलेला आणि कलेच्या माऱ्याला काय अर्थ...... व्हॅन गॉगप्रमाणेच, मलाही नेहमीच रात्रीच आकर्षण राहिलं आहे. त्याच्यासाठी रात्र प्यारी होती आणि दिवसभराच्या कामानंतर त्याचा त्याचा एक स्पेस होता आणि ती त्याची मोकळीक आणि व्यक्त होणं आपल्यात आहे हे जाणवतंय . Simile (रूपक अलंकार) शिकवताना नेहमी तो आठवतो पण असली उदाहरणं एकतर आपल्याला वेड्यात ठरवतील नाहीतर त्या विचित्र नावाचा जोक होईल म्हणून टाळलेलीच बरी नाही का??
व्हॅन गॉगला रात्र फार आवडायची, मला असं वाटतं कि त्यात एक थैराव असतो सगळ्याच बाबतीत, सुख असतं, दुःख असतं, वेगवेगळ्या भावना असतात मुळात वेदना असतात ज्यांचा खरंच कधी गंभीर अपघात वगरे झाला असेल त्यांना वेदना माहित असतील मानसिक काय झेलता येतात पण शारीरिक बेकारच जागेवर बसवतात हे असं म्हणणं माझं अतिशयोक्ती ठरेल पण जसा हा कलाकार तसा एक फैज म्हणतो तसं 'और भी दुख हैं ज़माने में मोहब्बत के सिवा
राहतें और भी हैं वस्ल की राहत के सिवा' आता तुम्ही ह्याचे अर्थ काढत बसा जसा मी त्याचा चित्रात शोधतो, शोधला असेन किंवा अजून फार वेळ आहे विचार करायला. चित्रातील तारे फिरत आहेत आणि त्याच्या चौकटीत फिरत आहेत अस दिसत . Starry nights नावाची कलाकृती, नाव पण का असं त्यात stare करण्यासारखं काय आहे, हे ज्याचा त्याचा विचारावर डिपेंड करतं आपण काय कोण ह्यातला अभ्यासक वगरे नाही पण काहीतरी खरंच त्यात stare करण्यासारखं आहे, त्याची कलाकृती मेल्यावर प्रसिद्ध झाल्या म्हणे तो बोलून गेलेला "मला अनंतात एका फिकट ताऱ्याची चमक दिसली" एका विचाराला इतकी बोली लागू शकते, एक ज्याला काही ध चा मा माहित नसताना टाईप करू लागला.....शुक्रवार बाजारात कष्टकरी कामगार भाजी न्यायला एक पिशवी काय घेऊन येतो, आताच कुठे सांज अंधार करू लागलेली आणि त्यावर एक चित्र "starry nights" त्याचा घामाचा दर्प आणि केलेली मेहनत पाहून नाही विचारू वाटलं पिशवी कुठून घेतली, विचारला तो दर "कशी घेतलीत वांगी", मोह सुटत नाही, पिशवी मागू वाटली पण कधीतरी काहीस मीच लिहलेलं 'वस्तूंचा मोह सुटला पाहिजे' म्हणून जडच अंतकरणाने जड शब्द लिहू नंतर, म्हणून माघार घेतली आणि हा लिहायचा अट्टाहास.... आणि लिहून असं बरेच दिवसांनी व्यक्त झाल्यावर वाटलं..... अनंत जन्मीचे विसरलो दुःख.....
#बाकीआलबेल
अजिंक्य रोकडे (देवा)
Well written ❤️
ReplyDelete