Skip to main content

रिलेट होणं बंद होतंय...

    आता आता गाणी रिलेट होत नाहीत , बदलून बदलून इच्छा मरते , गाणी ऐकण्याची , मग नुसतं म्युसिक मिळतं का पाहायचं , कधी बासरी , कधी तबला वगरे , एखादा ट्रान्स ज्यात काहीच नसेल फक्त म्युसिक , शब्द आले की एकत्र रिलेट होतं नाहीतर नाही होत , नको वाटतं ते गाण्यात बुडून रिलेट होणं…
      सुरूवात ह्याची आठवी मध्ये झालेली , मित्राकडे रेडिओ होता , त्यावर " ओये राजू प्यार न करना " , " इश्क न करना " , " वो लड़की बहुत याद आती है " लागायचे , मला फार आवडायची ती गाणी , वडिलांनी बटन स्लाईड होऊन खाली येणार नोकियाचा मोबाईल घेतला , टीव्ही होती त्यावर दूरदर्शन वर जुनी गाणी लागायची " मै ही मैं हु " ,  " कौन है जो सपनो में आया " जाम भारी गाणी , किशोर सर , रफी सर आणि मुकेश सर , समजायचं काही नाही जास्त पण मज्जा यायची , लिरिक्स असावे तर असे , पण त्या सुरूवातीच्या ४ ५  मिनिटाच्या म्युसिकचा कंटाळा यायचा , 9XM घरात लावणं म्हणजे विचित्र / संस्कारहीन असल्यागत समजलं जायचं , घरातल्या त्या मोबाईलला रेकॉर्डर होता , रेडिओची गाणी , लग्नात वाजणारी       "रेतीवाला नवरा" , "नवरा आला वेशीपाशी" , "जैसे ज्याचे कर्म" , "आता तरी देवा मला पावशील का" , गवळणी ; ऐकायचो आणि मोबाईलला रेकॉर्ड पण करायचो पाठ करून स्वतःच्या आवाजात ……
      दादा कॉलेजात जायला लागला या, तेव्हा कुठे 9XM लावू लागलो , "तुम जो आये" , "पी लू तेरे नीले नीले"  आणि "ओम शांती ओम" , "सावरीया" अचानक धडाधड गाणी समोर येऊ लागली , बहुतेक ते बॉलिवूड मधलं गाण्यांचं मिनी रेवोल्युशन असावं , टीव्हीच्या स्पिरकला मोबाईल चिकटवून , आवाज फुल करून गाणी रेकॉर्ड करावी लागायची , मग खर खर आवाजात ऐकत बसून पाठ करायची , कागदावर लिहून शाळेत न्यायची , बस मध्ये म्हणून दाखवायची , ताल सूर न्हवता पण कॉन्फिडन्स माउंट एव्हरेस्ट एवढा होता…
       मित्राने डिव्हिडी प्लेयर आणि दोनशे पन्नास रुपये वाले दोन डेग आणले होते , एक घरात आणि एक घराच्या बाहेर लावला होता , मी शाळेतून येऊन आमच्या मागच्या दारात बसायचो तेव्हा त्याचाकडे बरोबर पाच वाजता गाणी सुरू व्हायची , सुरूवात क्रिश मधल्या "आयो सुनाऊ प्यार की एक कहानी"  ह्या गाण्याने व्हायची , मला तो मित्र कुल वाटायचा , पण ते गाणं झालं की पुढची गाणी जाम विचित्र लावायचा , मग मी पण हट्ट केला डिव्हिडी प्लेयर घेण्याचा , जेवण कमी केलं , म्हणजे बंद केलं , आजारी पडलो , दोन दिवसात मिळालं , बहुतेक मी केलेला असा हा एकच हट्ट मला आठवतो ; डिव्हिडी प्लेयर सोबत सिड्या आणल्या , एका सीडी मध्ये पाच पिक्चर , एका सीडी मध्ये अतिफ , के.के , रहमान सर्वांची मिळवून ३०० गाणी , पण माझ्याकडे डेग न्हवता , पण मित्राने मला दिला , तो मी माझ्या घराच्या बाहेर सर्वांना ऐकू जाईल असा लावला, पण आवाज वाढवला की शिव्या खायला लागायच्या , मग त्याचा पण कंटाळा आला …..
        परत घरात नवीन मोबाईल आला , त्यात नेट चालायचं , मेमरी कार्ड पण , मग सुरुवात झाली ऑपेरा मिनी वरून गाणी डाउनलोड करण्याची , २५ रु. ला   ४० एम.बी , एका नेट पॅक मध्ये ३-४ गाणी डाउनलोड व्हायची , अशी  ७००-८०० गाणी मी डाउनलोड केली ; अतिफ , के.के , मिथुन , रहमान , सानू , उदित , शाकत अमानत अली , माझ्या कलेक्शनवर मला जाम गर्व वाटायचा ….
         एक दिवस "मै तेनु समजावा" विरसा बैंडचं गाणं ऐकलं , मग तशीच गाणी शोधू लागलो आणि राहत सोबत ओळख झाली मग त्याचा फोल्डर वाढला , त्याच्या सहवासाने नुसरत सोबत ओळख झाली , मग वाटलं हा तर सर्वांपेक्षा भारीय …. मग पाकिस्तानी सिंगर्स बद्दल प्रेम वाटू लागलं , मग अली जफर सोबत ओळख झाली , कसली जबरदस्त पर्सनलिटी , आवाज , एकदम रुबाबदार …..
         मग हनी सिंग ,  बादशाह , रफ्तार ; त्यांचे ते वल्गर गाणी पण सोडली नाहीत , मग हा प्रवास ग्रॅज्युएशन मध्ये emiway , divine , fotty seven चालूच आहे … पण आता आता रिलेट होता येत नाही …कश्यासोबतच ; हळू हळू मोबाईल बदलत गेले , मेमरी कार्ड हरवत गेले , म्युसिक बदलत गेलं , लिरिक्स बदलत गेले , मी पण तिथेच , बस रिलेट होणं बंद झालं …..
          

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

अनामिक🌼

     त्यादिवशी नाक्यात गेलेलो , फॉर्म भरला , ५००० जागा आणि एक माझी पोस्ट ह्या आशेवर , ओबीसीला ह्यावेळी जोराच माप मिळालं म्हणावं , सकाळपासून आहे इथेच भूक अनावर होत होती , वडापाव खात होतो पण कोणीतरी ओळखीचं आजू बाजूने जातच असत पण काही वेळा वेगळे भास होतात , तस पण सगळे हवं हवं असणार दृश्य शोधत असतात , मी कॉलेज वरून , कामावरून येणाऱ्या , मुली ,  स्त्रिया दिसतात का पाहायला नजर इकडे तिकडे केली , हो म्हणूनच , एक मुलगी जणू एवढ्या पावसात पण पाय घाण न होता चालत होती  , माझी नजर तिच्या पायांवर गेली , पैंजण होतं , पदवी शिक्षण झालं असेल , माझ्या वयाची आहे , पाय गोरे आहेत , सुंदर असणार , इतक्या अलगद कश्या चालू शकतात ह्या मुली , मला तर पाय साफ ठेऊन गाडी पण चालवता येत नाही , जन्मतः मुली अश्याच असतात का , किती काळजी घेतात स्वतःची , मी वर पाहिलं तर आखीव रेखीव शरीर , चेहरा गोलच , हो गोलच होता , एकंदरीत केस पण छान होती , मला छोटी केस आवडत नाहीत आणि आवडली तर पूर्ण बोबकट असावा , डोळे तिच्यावर स्थिर केले आणि तिने पण माझ्याकडे पाहिलं , मी चावा घेतला वड्यावर आणि नेमकं तेव्हाच हिने मला पह...
13 comments
Read more

उभे असू जिथे, तिथे नवीन परीक्षा द्यायला🖤💫

           एक मोकळं माळरान आहे आणि मध्ये एकटंच झाड उभं आहे, पाठीमागे सूर्य मावळतोय, मस्त छटा दिसत आहेत, काही ढग काळे आहेत, काहींना सोनेरी कडा आहे. खाली जमीन तांबडी, तडे गेलेली. वाळलेल्या काड्या, जमवली तर फाटी जमतील गोयलाभर . सगळं शांत. पण त्या शांततेत एक कोलाहल पण जाणवतो आजकाल.... हुबेहूब वाटावं असं वातावरण.... आपण जन्माला येतो तेव्हाच पहिली परीक्षा सुरू होत असते, रडलास का नाही? श्वास घेतलास का नाही? वजन किती? पहिल्या दिवसापासून आपल्याला मोजलं जातं, तोललं जातं. मग शाळा सुरू होते. पाटी-पेन्सिल, दप्तराचं ओझं, आणि मार्कांचं टेन्शन. दहावी म्हणजे आयुष्याचा टर्निंग पॉइंट. बारावी म्हणजे करिअरचा पाया. CET, नोकरीसाठी इंटरव्ह्यू, पैसे, व्यापार....पेपर संपतच नाहीत, आयुष्याचा पेपर कधी पुढे पुढे सरकत जातो समजतच नाही...    पण खरं सांगू? हे सगळे पेपर सोपे होते. कारण त्यात प्रश्न छापलेले असायचे. चार पर्याय असायचे. वेळ ठरलेली असायची. पास-नापासचा निकाल ठरलेला असायचा. पण इतर बितर चे प्रश्न आपण दूर लोटत जातो आणि खरी परीक्षा तेव्हा सुरू होते जेव्हा उत्तरप...
Post a Comment
Read more

तुला कोड्स मध्ये शोधेन म्हणतो 🩶

उन्माद संपून जाईल तेव्हा  खरे उरतील सकल जण  पण त्याविन मग काय उरेल  जमिनीत काय उगवेल  आणि कोण काय पुरेल  घरी काही,  कुणाला न बोलता येऊन दाखव  कुणाचा ना रुसवा घेऊन ये  न कुणाला दिसता फिरून दाखव  एक दिवस कुणाची शपथ न घेता ये  ये असाच कधीतरी रिकामे रिकामे सागर भर  टेबलाचे वेगळे वेगळे परिप्रेक्ष दाखव  दाखव माणसाची उत्क्रांती कशी झाली  किती मिथकं आणि किती गोष्टी लयास गेल्या  उरले सुरले कसे सावरले  आवरले आणि आवरून कसे माजले सारे  एकजात कसे  वातावरणीय ढोबळ मनाने अंदाज बांध  महामारीवर रडलास तसं युद्धावर रडून दाखव  फोड खापर असंख्य गोष्टींवर जगावर  नाहीतर नाही तर, तारे आहेत लुकलूकतात  त्यांची उत्पत्ती बोल  ठिपका आहोत आपण असे मार एक एक  झोपी जाऊन पुन्हा ये ग्लिच बनून मित्रा  तुला कोड्स मध्ये शोधेन म्हणतो.....
2 comments
Read more