रातराणीच्या झाडाखाली 🌼

झोप अशी हवी

रातराणीच्या झाडाखाली

इंद्रिय अशी हवी कि तृप्त होता होता

पुन्हा जागेत जागेवर यावी

उठल्यावर रंग असे हवे कि सूर्याला लाज वाटावी

लाज अशी हवी कि समाज झेलता यावा

समाज असा हवा कि लाज वाटू नये

लोकं अशी हवी कि समाज बोलता यावा

मुद्दे असे हवे कि तडीस गेले पाहिजेत

तडीला जाणारे विषय असे हवे कि मुद्द्याचे हवे

राग असा हवा कि सगळे एक आले हवे

एक एकता अशी हवी कि हातात हात हवे

भांडण करायला मजबूत हात हवे

हात असे असावे कि दोन हात करताना भीती वाटू नये

भीती अशी हवी कि हात पूढे जाऊ नये

पुढारपण असा हवा कि निस्तरता आला पाहिजे

निस्तरणं असं पाहिजे कि तडीस जावे सारे

मूर्खपणा असलेला बरा आपल्या आपल्या कोषात

कोष असा हवा कि एकटा डुकता बरं वाटावं

एकटेपणा इतका असावा कि

बाकी सारं आलबेल वाटावं

झोप अशी असावी

रातराणीच्या झाडाखाली 🌼

देवा रोकडे

#बाकीआलबेल

Comments

अनामिक🌼

त्यादिवशी नाक्यात गेलेलो , फॉर्म भरला , ५००० जागा आणि एक माझी पोस्ट ह्या आशेवर , ओबीसीला ह्यावेळी जोराच माप मिळालं म्हणावं , सकाळपासून आहे इथेच भूक अनावर होत होती , वडापाव खात होतो पण कोणीतरी ओळखीचं आजू बाजूने जातच असत पण काही वेळा वेगळे भास होतात , तस पण सगळे हवं हवं असणार दृश्य शोधत असतात , मी कॉलेज वरून , कामावरून येणाऱ्या , मुली , स्त्रिया दिसतात का पाहायला नजर इकडे तिकडे केली , हो म्हणूनच , एक मुलगी जणू एवढ्या पावसात पण पाय घाण न होता चालत होती , माझी नजर तिच्या पायांवर गेली , पैंजण होतं , पदवी शिक्षण झालं असेल , माझ्या वयाची आहे , पाय गोरे आहेत , सुंदर असणार , इतक्या अलगद कश्या चालू शकतात ह्या मुली , मला तर पाय साफ ठेऊन गाडी पण चालवता येत नाही , जन्मतः मुली अश्याच असतात का , किती काळजी घेतात स्वतःची , मी वर पाहिलं तर आखीव रेखीव शरीर , चेहरा गोलच , हो गोलच होता , एकंदरीत केस पण छान होती , मला छोटी केस आवडत नाहीत आणि आवडली तर पूर्ण बोबकट असावा , डोळे तिच्यावर स्थिर केले आणि तिने पण माझ्याकडे पाहिलं , मी चावा घेतला वड्यावर आणि नेमकं तेव्हाच हिने मला पह...

उभे असू जिथे, तिथे नवीन परीक्षा द्यायला🖤💫

एक मोकळं माळरान आहे आणि मध्ये एकटंच झाड उभं आहे, पाठीमागे सूर्य मावळतोय, मस्त छटा दिसत आहेत, काही ढग काळे आहेत, काहींना सोनेरी कडा आहे. खाली जमीन तांबडी, तडे गेलेली. वाळलेल्या काड्या, जमवली तर फाटी जमतील गोयलाभर . सगळं शांत. पण त्या शांततेत एक कोलाहल पण जाणवतो आजकाल.... हुबेहूब वाटावं असं वातावरण.... आपण जन्माला येतो तेव्हाच पहिली परीक्षा सुरू होत असते, रडलास का नाही? श्वास घेतलास का नाही? वजन किती? पहिल्या दिवसापासून आपल्याला मोजलं जातं, तोललं जातं. मग शाळा सुरू होते. पाटी-पेन्सिल, दप्तराचं ओझं, आणि मार्कांचं टेन्शन. दहावी म्हणजे आयुष्याचा टर्निंग पॉइंट. बारावी म्हणजे करिअरचा पाया. CET, नोकरीसाठी इंटरव्ह्यू, पैसे, व्यापार....पेपर संपतच नाहीत, आयुष्याचा पेपर कधी पुढे पुढे सरकत जातो समजतच नाही... पण खरं सांगू? हे सगळे पेपर सोपे होते. कारण त्यात प्रश्न छापलेले असायचे. चार पर्याय असायचे. वेळ ठरलेली असायची. पास-नापासचा निकाल ठरलेला असायचा. पण इतर बितर चे प्रश्न आपण दूर लोटत जातो आणि खरी परीक्षा तेव्हा सुरू होते जेव्हा उत्तरप...

तुला कोड्स मध्ये शोधेन म्हणतो 🩶

उन्माद संपून जाईल तेव्हा खरे उरतील सकल जण पण त्याविन मग काय उरेल जमिनीत काय उगवेल आणि कोण काय पुरेल घरी काही, कुणाला न बोलता येऊन दाखव कुणाचा ना रुसवा घेऊन ये न कुणाला दिसता फिरून दाखव एक दिवस कुणाची शपथ न घेता ये ये असाच कधीतरी रिकामे रिकामे सागर भर टेबलाचे वेगळे वेगळे परिप्रेक्ष दाखव दाखव माणसाची उत्क्रांती कशी झाली किती मिथकं आणि किती गोष्टी लयास गेल्या उरले सुरले कसे सावरले आवरले आणि आवरून कसे माजले सारे एकजात कसे वातावरणीय ढोबळ मनाने अंदाज बांध महामारीवर रडलास तसं युद्धावर रडून दाखव फोड खापर असंख्य गोष्टींवर जगावर नाहीतर नाही तर, तारे आहेत लुकलूकतात त्यांची उत्पत्ती बोल ठिपका आहोत आपण असे मार एक एक झोपी जाऊन पुन्हा ये ग्लिच बनून मित्रा तुला कोड्स मध्ये शोधेन म्हणतो.....

Ajinkya Rokade

Search This Blog