लाकडी आरामाखुर्चीवर जेव्हा रघु बसला तेव्हा 'किर्रर्र' असा आवाज आला, विचारांची साखळी काही वेळा साठी स्तब्ध झाली आणि पुन्हा स्वतःला कमफॉर्टेबल करून घेतल्यास ती साखळी नव्या विचारांना वाट करून देऊ लागली... रघु नुकताच कामावरून आलेला, समाधानी वाटाव इतकं समाधान तर होतच त्याचाकडे पण मन सैरावैरा, कानात वारा गेलेल्या वासारा सारखं वेडंवाकडं पळत होतं, ह्याच कारण अचानक गार वारं सुटलेलं, हवेत गारवा आलेला आणि त्यासोबत पालापाचोळा उडत खिडक्यानमधून आतमध्ये येत होता, एरवी तो कचराच जणू पण आज ते काहीतरी भासवत होतं, रघुने जेव्हा पहिल्यांदा गाडी घेतलेली तेव्हा लीलासोबत रघु बाईकने फिरायला गेलेला, चहाच्या टपरीवर थांबले असताना असंच काहीसं वातावरण तयार झालेलं, तिचे केस तेव्हा हवेत एक फ्रेम बनवून आकाशासोबत एक सुंदर कलाकृती बनवू पाहत होते, चहाच्या वाफा तिच्या चसम्यावर येऊ पाहत होत्या आणि ती चष्मा व्यवस्थित करू पाहत होती, ओढणी सांभाळत होती अशी तिची अल्लड गडबड झालेली, रघुच्या मनात एक सुंदर आठवन, आयुष्यात घडलेल्या चांगल्या गोष्टींच्या यादीत त्यांनी ठेवलेली ती आठवण आज मनात ह्या वातावरणाने रेंगाळत होती, पूर्णपणे भावाविश्वात अडकेलेल्या रघु भानावर आला तो आईच्या हाकेने,
आई - रघु चहा घे...
थोडासा निराश होत रघु आतमध्ये जाऊन त्याने त्याच्या लॉक लावलेल्या कपाटाच्या कप्यात चहा पीत पीत पाहायला सुरुवात केली आणि थोडा धूसर झालेला एक फोटो त्याने काढला जो तिचे काही दाखले काढून देताना ह्याने आपल्याजवळ जपून ठेवलेला, थोडा जीर्णच झालेला कारण शर्ट सोबत धुवून निघालेला... तरीदेखील पुन्हा एकदा पाहून रघुने कपाट बंद केलं आणि पुन्हा खुर्चीवर येऊन वाऱ्याचा आवाज ऐकत आपली पाठ टेकवत एकटक समोर मोकळ्या आकाशात पाहू लागला आणि विचाराची साखळी पुन्हा सुरु झाली......
रघु -असं वातावरण त्याआधी देखील झालेलं, वाटत होतं पाऊस पडेल पण सगळे अंगण्यात बसलेलो, आजी रहस्यमयी गोष्टी सांगायची आणि असं वाटायचं जणू त्यातील वाईट पात्र आताच येत आहे, विजा कडकडत आहेत पण पुन्हा एखादं शांत, लोभस पात्र आलं कि तेच वातावरण रोमँटिक वाटायचं, आजीची स्टोरीटेलिंग फार सुंदर होती का माझं इंटरप्रिटेशन...आजीच्या गोष्टी जगाच्या पलीकडे न्यायच्या, गावाला, घराला विसरून एक वेगळच आसमंत पहुडायला मिळायचं, आजी जेव्हा वारली तेव्हा तिच्यासोबत तिच्या गोष्टीपण वारल्या किंवा अर्धमेल्या असतील कारण त्या अंधुकच आठवतात....कामावरून येऊन पण मी पुन्हा पार्ट टाइम पैसे कमावतो रोजचंच झालंय, मी समाधानी आहे तरी मला का जावं वाटतं कामावर, तशी काही खास गरजच नाहीय, आज वातावरण किती सुंदर आहे कि भकास आहे... ठरवू शकत नाही... जातोच...
रघु उठून थेट उठून निघून गेला, बाईकचा आवाज येताच आई बाहेर आली तिने रघुला जाताना पाहिलं आणि त्याची खुर्ची पाहून आईने खास काही काम नसल्याकारणाने निवांत बसण्याचा निर्णय घेतला...पुन्हा एकादा 'किर्रर्र' असा आवाज झाला आणि थोड्यावेळासाठी स्तब्ध होऊन विचारांची साखळी सुरु झाली...
आई - किती छान वातावरण आहे, लहानपण पूर्ण शेतात मेहनत करून गेलं, ऊन पाऊस वारा... एकच मौसम सारा..........
🤍👌🏻👌🏻👌🏻
ReplyDelete